السيد اليزدي ( مترجم : القمي )
439
غاية القصوى در ترجمه عروة الوثقى ( فارسي )
تأخير سجده سهو از نماز احتياط نيز ( مسألة 12 ) اگر در قضاء سجده ذكر يا بعض چيزهائى را كه در ان معتبر است غير از گذاردن پيشانى بر زمين فراموش كند ظاهر آنست كه اعاده ان واجب نباشد هر چند أحوط است ( مسألة 13 ) در قضاء تشهد سلام واجب نيست هر چند در قضاء تشهد أخير أحوط ان است كه سلام را بدون قصد أداء وقضا بعد از تشهد بجا أورد چنانچه اگر سجده ركعت اخيره را فراموش كرده نيز أحوط ان است كه بعد از قضاء سجده تشهد وسلام را بدون قصد أداء وقضاء بجا أورد زيرا كه محتمل است كه سلام نماز در غير محل باشد وتدارك سجده بعنوان جزئيت نماز بر أو واجب باشد ودر اين دو صورت أحوط ان است دو سجده سهو براي سلام بيجا نيز بجا أورد ( مسألة 14 ) در وجوب قضاء سجده وعدم وجوب اعاده نماز فرق نيست ميان انكه از دو ركعت أول فراموش شده باشد يا در تتمه ركعات هر چند در صورتيكه از دو ركعت أول فراموش شده باشد علاوة أحوط اعاده نماز است چنانچه هر گاه ساير اجزاء واجبه دو ركعت أول را فراموش كرده باشد أحوط وأولى ان است كه بعد از اتمام نماز اعاده نماز كند هر چند ان جزء از أركان نباشد زيرا كه محتمل است ضرر نداشتن سهو در غير أركان مختص بدو ركعت اخيره باشد چنانكه مذهب بعض علماء است لكن أقوى عدم فرق بين ركعات است ( مسألة 15 ) اگر در نماز اعتقاد كند كه سجده يا تشهد را فراموش كرده وبايد قضا كند وبعد از اتمام نماز اعتقاد أو مبدل بشك شود ظاهر عدم وجوب قضاء ان است ( مسألة 16 ) اگر قضاء تشهد يا سجده بر أو واجب بوده وپيش از خروج وقت نماز شك كند كه قضا را بجا أورده يا نه بايد بجا أورد بلكه أحوط وأولى ان است كه با شك بعد از خروج وقت نيز بجا أورد ( مسألة 17 ) اگر شك كند كه يك سجده از أو فوت شده يا دو سجده از دو ركعت قضاء مقدار معلوم واجب است ( مسألة 18 ) اگر بداند جزئي از اجزاء غير ركنى نماز را فراموش كرده ولى نمىداند سجده بوده يا جزء ديگر كفايت مىكند دو سجده سهو وقضا بر أو نيست ( مسألة 19 ) اگر قضاء سجده يا تشهد را فراموش كند وبعد از دخول در نافله متذكر شود جايز است آن را قطع كند وقضا را بجا أورد بلكه أحوط است بلكه هم چنين است اگر داخل فريضة شده باشد ( مسألة 20 ) اگر در نماز ظهر سجده يا تشهد را فراموش كند ووقت نماز عصر مضيق باشد پس اگر بر فرض تقديم قضا يك ركعت وقت را براي عصر درك مىكند قضا را مقدم